publicystyka
Cudze chwalicie...
– Proszę nacierać nadgarstek wodą święconą. Taką terapię polecił pewnej kobiecie mężczyzna stosujący tzw. medycynę naturalną, rodem zresztą z Tybetu bodajże.
Fakt nieautentyczny, czyli rzecz o czytelnikach tabloidów
Niestety, nikt nie czyta w komunikacji prasy o ambicjach opiniotwórczych czy kulturalnych. Widzę tylko żółte lub czerwone – a wielkie na całą stronę – tytuły, które gatunkiem nawiązują raczej do konwencji horroru niż do realizmu.
Rzeczpospolita ignorantem stoi
Od pewnego czasu na ziemi i na niebie pojawiają się znaki, których obecność utwierdza mnie w przekonaniu o wyższości ignoranta nad pozostałymi przedstawicielami gatunku homo sapiens. Tak, z całą pewnością ignorant to człowiek szczęśliwy.
Pałające serce
Czy nasze serce pała, jak pałało serce uczniów, gdy słyszymy Jego Słowo? Czy rozpoznajemy Boga w białym chlebie Eucharystii?
Chrześcijanin na mieście, czyli dylematy wiary wobec niewierzących
Ktoś wspomniał: „Szkoda, że nie wziąłem różańca”. Otrzymał komentarze: „Mogłem ci pożyczyć swoją mikrokonsolę do gier”.
W głąb siebie
W tym poście planuję regularnie wytrącać się z pasywności. Zarówno tej duchowej, jak i fizycznej. Może nawet wyrzeczenia (z którymi niespecjalnie sobie radzę) zastąpię tym razem konkretnym działaniem.
Popraw mnie w Photoshopie
Wszyscy oczywiście wiemy, że postaci z okładek w kolorowej prasie są na każdy możliwy sposób upiększane (czyli nierzeczywiste), jednak w szarości codziennego dnia ujmująca iluzja przesłania nam prawdę.
Wódka, trawa i pornografia
Pozornie wszystko wydaje się proste. Starzy pracują, młodzi się uczą i tyle. Jednak okazuje się, że pozostawieni wielu przypadkach sami sobie młodzi ludzie nie zgadzają się na udział w marszu robotów.
Głowa do góry!
Atmosfera nerwowości i nieustannego braku czasu udziela się każdemu z nas. Tak wiele chcemy przecież osiągnąć. Skupieni na horyzoncie własnych pragnień, aspiracji, planów, popędów, koncentrujemy się na powierzchowności zdarzeń, osób, rzeczy.
Z Panem Bogiem w sesję
Często egzaminom towarzyszy stres i przekonanie: „nie dam rady”, „nie zdam”. I zwłaszcza w takich chwilach jesteśmy bardziej zobowiązani do powierzenia się Bogu.
- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- …
- następna ›
- ostatnia »
Zobacz koniecznie
Reklama
Popularne
Jeszcze wczoraj czekałem na wiatr już chciałem rozkładać skrzydła już w snach skakałem w...
Ile nasi rodzice poświęcili czy poświęcają czasu nam, to wiemy. Ile my naszym dzieciom...
Zegarek co dzień miarowo tyka/ A moje życie barwami przenika/ Kolor i czas to układ...
Boję się dotknąć starych blizn, By rany nie otworzyły się na nowo. W deszczu, pod wiatr,...
ja szary człowieczek u podnóża schodów do szkoły życia dostałam się z trudem i dopiero co